Mimo, że Karolina Iwaszkiewiczówna urodziła się w Mińsku, młodzieńcze lata spędziła w Wilnie, ucząc się w gimnazjum im. Adama Mickiewicza. I właśnie dlatego, my wilniucy, mamy prawo powiedzieć, że Karolina jest nasza, kresowianka z Wilna.

Po ukończeniu nauki w Gimnazjum, wyjeżdża do Polski, do Krakowa. Ma podjąć studia w Wyższej Szkole handlowej. Kończy szkolenia podstawowe w Aeroklubie Krakowskim. Po wykonaniu pierwszego samodzielnego lotu uzyskuje miano pierwszej polskiej pilotki.

W 1928 roku Iwaszkiewiczówna wraz z Józefem Bargielem wzięła udział w II. Krajowym Konkursie Awionetek. Startująca na samolocie DKD-IV załoga zajęła I Miejsce i zdobyła tytuł Mistrzów Polski.

W tym samym roku, w grudniu Karolina Iwaszkiewiczówna poślubia Karola Borchardta (opowiadaliśmy o nim) pływającego wówczas na statkach transatlantyckich, a później Kapitana Żeglugi Wielkiej. Wkrótce przyszła na świat ich córka Danuta.

Karolina lata dalej, wybuch wojny przerywa jednak jej karierę jako pilotki. Przedostaje się z córką do Szwecji, stamtąd do Wielkiej Brytanii. Po zakończeniu działań wojennych Karol Borchardt wróca do kraju, Karolina zostaje w Londynie. Utrzymuje się z zakupów uszkodzonych podczas wojny domów które remontowała i sprzedawała z zyskiem.

Na początku lat 50-tych spotyka Mariana Bohusza-Szyszko, polskiego malarza-ekspresjonistę (pochodził z Wileńszczyzny), ten namawia ją do podjęcia studiów w Rzymskiej Akademii Sztuk Pięknych.

Karolina tworzy abstrakcje ekspresjonistyczne oraz sceny rodzajowe z użyciem szerokiej palety barw oraz uproszczeń. Jej obrazy wystawiane były w Londynie, Paryżu i Nowym Jorku. Zajmuje się działalnością społeczną. Umiera w Londynie, w 1995 roku w wieku 90 lat.

Fot. Narodowe Archiwum Cyfrowe

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *